De laatste tijd zie ik veel gebouwen. Of moet ik zeggen, kijk ik naar veel gebouwen. Architectuur heeft me nog niet eerder bij de strot gegrepen, dus verbaas ik mijzelf weer eens. Ongetwijfeld hebben de langdurige wandeltochten door Wenen en Rome aardig op het onderbewustzijn ingehakt - of prozaïscher gebeiteld. Maar de aha-erlebnis kwam - nog prozaïscher (grappig woord) - bij de bron. De restanten van tempels op de Acropolis maakten zogezegd indruk. En ook het nieuwe Acropolis museum. En vervolgens het hotel. En nu kijk ik dus alsmaar naar gebouwen. Raar. En ook wel vermoeiend hier in Rome - je raakt niet uitgekeken. Misschien dat daarom de Italianen zulke gevaarlijke automobilisten zijn. Of zou dat toch aan de mobiele telefoon liggen? Het rijdt lastig als je én met je handen wilt praten, én de telefoon moet vasthouden, én de auto moet besturen. Ik zal ze missen hoor; niets lucht zo op als een flink potje schelden. Maar laat ik niet afdwalen; ik had het over gebouwen. Binnenkort wordt het nieuwe MAXXI museum geopend in Rome en alleen daarvoor al moet ik terugkomen!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten